Μουσικό Σχολείο: Όχι πού αλλά πώς θα λειτουργήσει!

 

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τη συζήτηση που λαμβάνει χώρα τις τελευταίες ημέρες και
ιδιαίτερα την «διαμάχη» μεταξύ του Δήμου Ληξουρίου (ουσιαστικά της Δημαρχιακής Παράταξης) και του κ. Αγαθάγγελου Γεωργακάτου και σκέφτηκα να πω τη γνώμη μου:

Κατ’ αρχάς η ανακοίνωση του κ. Γεωργακάτου είναι απαράδεκτη όχι για μας αλλά για τον ίδιο! Θα περίμενα από τον άνθρωπο που διέσωσε την Κεφαλληνιακή ομοφώνικη ψαλτική και τη συνέχισε στον 21^ο Αιώνα και πού έφτασε στο υψηλότατο «αξίωμα» το Μαέστρου της Χορωδίας της Ε.Λ.Σ., να γράψει όσα γράφω στη συνέχεια, περιβεβλημένα με το δικό του κύρος  και ενισχυμένα με τη δική του μουσική σοφία και εμπειρία και όχι ανακοίνωσή του, σε συνδυασμό με το όνομά του, να θυμίζει το μεσαιωνικό προφητικό κείμενο «Αγαθάγγελος» το και «ψευδοαγαθάγγελος» καλούμενο, με συνέπεια να πέσει στα νύχια της  «τραχείας» και «άμουσης» Δημοτικής Αρχής Ληξουρίου και όσων για να την χτυπήσουν υποκριτικά του ζητούν συγνώμη. Ας είναι όμως! Πάμε παρακάτω!

Πιστεύω ότι από την αρχή έχει τεθεί το θέμα σε λάθος  βάση. Το ερώτημα δεν είναι πού θα λειτουργήσει ούτε αν θα είναι οι εγκαταστάσεις του καλές οι κακές, αλλά πώς θα λειτουργήσει.

Κατά τη γνώμη μου το Μουσικό Σχολείο είναι, για το Ληξούρι , «δίκοπο μαχαίρι». Αν λειτουργήσει, όπως τα μουσικά σχολεία, που κάθε τόσο βλέπουμε στις τηλεοπτικές εκπομπές, παράγοντας εμπορικούς καλλιτέχνες (μικρούς «νταλάρες» και μικρές «αλεξίου» δεν θα ωφελήσει, αλλά αντίθετα θα καταστρέψει το Ληξούρι.

Πρέπει να το καταλάβουμε όλοι: το μουσικό σχολείο, θα πρέπει να συνδυαστεί με τον ληξουριώτικο  πολιτισμό, αλλιώς θα τον καταστρέψει. Και ο Ληξουριώτικος Πολιτισμός (και  όχι μόνον) έχει τη Βασίλισσα του: ΤΗΝ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΗΞΟΥΡΙΟΥ

Είναι λοιπόν απαραίτητο το πρόγραμμα σπουδών του μουσικού σχολείου να καταρτιστεί έτσι ώστε να καταρτιστεί ώστε να αρμόζει στην Φιλαρμονική μας, αφού για τον «ευαίσθητο» επτανησιακό πολιτισμό ισχύει το «ο μη μεθ’ ημών καθ’ ημών»!

Ανησυχητικό είναι όμως το γεγονός ότι σε καμία ανακοίνωση από τις τόσες πολλές δεν αναφέρεται η Φιλαρμονική, παρά του Διοικητικού της Συμβουλίου.

Ενώνω λοιπόν την φωνή μου με αυτήν του Δ.Σ. της Φιλαρμονικής μας, για ενίσχυση των προσπαθειών όχι του Δήμου αλλά των Δημοτών Ληξουρίου και προσθέτω το εξής: τα πραγματικά πρωτεία της  είναι ότι αποτελεί το πρώτο μουσικό σχολείο στον ελληνικό χώρο!

Μη φτάσουμε στην πόλη, που στα 1839 , όταν «η Συντροφιά των Μουσικών», οι πρώτοι αναφερόμενοι μαθητές της Φιλαρμονικής μας δηλαδή ενοικιάζει το σπίτι του Φωτίου Κρασσά «στην κοντράδα της Παναγίας των Κλαδάδων» στο μισθωτήριο γράφει «ίνα φορμαρισθεί σχολείον μουσικής»,  τα παιδιά μας να μαθαίνουν «μπουζουκοκίθαρα» και «λαϊκή», ήτοι εμπορική, μουσική!!!!!     

Εφορευτικό Συμβούλιο Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης μια παραίτηση με … χρονοκαθυστέρηση!

Άργησε το Εφορευτικό Συμβούλιο της Ιακωβατείου να παραιτηθεί… άργησε πολύ! Για την ακρίβεια άργησε δύο χρόνια, πέντε μήνες και δώδεκα ημέρες !

Έπρεπε να είχε παραιτηθεί την επομένη της 04/05/2023, της ημέρας που στο πλαίσιο της προεκλογικής του εκστρατείας ο Κυριάκος Μητσοτάκης,  ήλθε στο Ληξούρι και στην ομιλία που εκφώνησε, μετά τους επαίνους του Δημάρχου Ληξουρίου ότι  «έλυσε τα προβλήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης» (φαντάζομαι ότι ο Δήμαρχός εννοούσε ότι έλυσε το πρόβλημα για τον ίδιο τον Κούλη που ακούει στο όνομα «τοπική αυτοδιοίκηση»),  ανάμεσα στα ΑΙΣΧΡΑ ΨΕΥΔΗ που εκστόμισε, είπε -καταχειροκροτούμενος- και μία αλήθεια: εξήγγειλε την δαπάνη επτά εκατομμυρίων   (ναι, 7.000.000!)  για το  Μουσείο στο Αργοστόλι (ναι, στο Αργοτέτοιο!!!) -και για το λόγου το αληθές δείτε το βίντεο αυτό, περίπου στο 24^ο λεπτό- χωρίς να ακουστεί ούτε ένα «σεμνό και ταπεινό»: Μα, κύριε Πρωθυπουργέ, υπάρχει και η Ιακωβάτειος!  

Παραιτούμενο, τότε, το Ε.Σ.: θα είχε βοηθήσει στο να μην κάνει ο Ληξουριώτης, το ίδιο λάθος (το μεγαλύτερο εδώ και μισό αιώνα τουλάχιστόν) με τους υπόλοιπους Έλληνες ψηφοφόρους: την επανεκλογή ένα μήνα αργότερα του president Koulis και μάλιστα με μεγαλύτερο ποσοστό από το 2019!

Τώρα, με τον Κούλη υπερήφανο νικητή των εκλογών να μας έχει «καθίσει στο σβέρκο» είναι αργά! Μα έστω και αργά, δεν διάβασα κάτι στην επιστολή παραίτησης το Ε.Σ. της Ιακωβατείου που να θίγει, έστω, την πολιτική της Κυβέρνησης, την γραφειοκρατία της Ε.Ε. α.ε!

Θα πρέπει να καταλάβουν τα πρώην μέλη του Ε. Σ., να καταλάβουμε  όλοι μας, ότι η μη «κομματικοποίηση» είναι ένα πρόσχημα του συστήματος, για να μην ασχολούνται οι πολίτες  με την πολιτική και να περιμένουν να δουν άσπρη μέρα από άλλες «εξουσίες»  (καναλάρχες, ιδιοκτήτες Π.Α.Ε., Μ.Κ.Ο.  και λοιπό ιδιωτικό συρφετό!)

Θα πρέπει να καταλάβουμε, επίσης, ότι η Ιακωβάτειος είναι κάτι πολύ περισσότερο από μία άριστη Βιβλιοθήκη, ένα αξιοθέατο προς τουριστική εκμετάλλευση: Είναι το σπίτι του «Γιωργαντάρα», ενός διανοούμενου που δεν έμεινε στη διανόηση, αλλά άσκησε πολιτική από και για το Ληξούρι καταφεύγοντας ακόμα και σε πράξεις ακτιβισμού και του αδερφού του τού Κωνσταντίνου, που η εκλογή του σε Μητροπολίτη Κεφαλληνίας και η αντικατάστασή του από την «Προστασία» με τον αγγλοχειροτόνητο Σπυρίδωνα Κοντομίχαλο, αποτέλεσε ένα από τα εναύσματα  του Ριζοσπαστικού Αγώνα. Είναι, για το Ληξούρι, ένα σημείο πολιτικής τιμής και αξιοπρέπειας.

Τούτος εδώ ο τόπος έχει καταβάλει μεγάλη προσπάθεια, έχει δώσει πολλούς αγώνες για να μην είναι σέμπρος του κάθε ψωράρχοντα. Κρίμα είναι να ξαναγυρίζουμε στα ίδια.